[493]
[494]
[495]
Sum. Theol. I 64, 2 et 80, 2.
[496]
«Patet ergo quod ratiocinari comparatur ad intelligere sicut mo veri ad quiescere, vel acquirere ad habere: quorum unum est perfecti aliud autem imperfecti»[1*] (ibid., I 79, 8, ad Resp.).
[497]
«Ejusdem potentiae est velie et eligere. Et propter hoc voluntas et liberum arbitrium non sunt duae potentiae, sed una»[2*] (ibid. I 84, 4).
[498]
«Intellectus dicitur principium humanarum actionum, non tantum quia est facultas, cujus actiones elicitae possunt esse humanae, hoc est voluntariae seu liberae…[3*]»
[499]
«Вы правы, говоря, что мы столь же уверены в нашей свободной воле, как и любом другом первичном понятии, ибо она поистине одно из них» (Письмо к Мерсенну от декабря 1640 г. — III 259[4*]).
[500]
«Talia enim sunt ut ipsa quilibet apud se debeat experiri potius quam rationibus persuaderi… Ne sis igitur libera, si non lubet (scil.: о caro) ergo certe mea libertate gaudebo, cum et illam apud me experiar… Majoremque forte apud alios merebor fidem, quia id affirmo quod expertus sum, et quilibet apud se poterit experiri, quam tu, quae idem negas ob id tantum, quod forte non experta sis» (V-ae Resp. - VII 377)[5*].
[501]
«…nemo tamen, cum seipsum tantum respicit, non experitur unum et idem esse voluntarium et liberimi» (Obj. III-ae Resp. 12-a. - VII 191)[6*].
[502]
«Sola est voluntas, sive arbitrii libertas…» (Medit. IV-a — VII 57, lig. 11–12)[7*].
[503]
De concordia gratiae et liberi arbitrii, librim singularem. Antverpiae, 1595. In-4°.
[504]
«Illud agens liberum dicitur, quod positis omnibus requisitis ad agendum, potest agere et non agere, aut ita agere unum ut contrarium etiam agere posit»[10*] (Concordia 14, 13, 2).
[505]
«Ouod si simul possit elicere indifferenter vel contrarium actum, cernitur etiam libertas quoad speciem actus, ut vocant, quae plenae et perfectae libertatis rationem habet»[11*] (ibid.).
