Loc. cit, II 138. Cf.: «Что математические истины, кои Вы именуете вечными…» (loc. cit., I 145 [45*]).
[188]
Princ. phil. I 19[46*] и Письмо к Мерсенну от 21 января 1641 г. — III 284.
[189]
Loc. cit., I 152[47*].
[190]
«Moneo inquam e contra plane repugnare si quod comprehendam, ut id quod comprehendo sit infinitum; idea enim infiniti ut sit vera, nullo modo debet comprehendi, quoniam ipsa incomprehensibilitas in ratione formali infiniti continetur»[48*] (V 367–368).
[191]
Loc. cit., I 150[49*].
[192]
«Unde recte dicunt sancti Patres, quidquid a Deo factum non est, vel Deum esse vel nihil esse. Justinus in expositione fidei; Cyrill. libro 1 in Joannem, cap. 6; Augustinus lib. 1 de Trinitate, cap. 6»
[193]
«Quicquid in Deo est, non est realiter diversum a Deo ipso, imo est ipse Deus»[51*] (V 166).
[194]
Loc. cit., V 55[52*] и Princ. phil. I 28.
[195]
Письмо к Мерсенну от 28 января 1641 г. — III 293, а также loc. cit., II 138.
[196]
«Ita nullis unquam fatigabimur disputationibus de infmito. Nam sane cum simus fmiti, absurdum esset nos aliquid de ipso determinare, atque sic illud quasi finire ac comprehendere conari» (Princ. phil. I 26)[53*].
[197]
Другие выдумывали еще и прочие дистинкции, чтобы подкрепить ими пагубные нелепости, в изобилии порождаемые схоластическими диспутами по сему вопросу. Но что до меня, не обращаю внимания на эти бесполезные споры, считая, что на самом деле бесконечен один только Бог…. и т. д.
[198]
Ibid., p. 175.
[199]
Loc cit, I 146–147[55*].
[200]
Princ. phil. I 26
[201]
Princ. phil. II 16. Письмо к Шаню от 6 июня 1647 г. — V 51–52[57*].
[202]
