23)  Bronislaw Gubrynowicz, «O genezie sonetu „Stepy akermanskie”», Rok Mickiewiczowski. Ksiega pamiatkowa wydana staraniem Kolka Mickiewiczowskiego we Lwowie (Lwow, 1899).

24)  J. Hammer. Geschichte der schonen Redekunste Persiens (Wien, 1818).

25)  Karol Kaczkowski. Wspomnienia z papierow pozostalych po s.p. Karolu Kaczkowskim. Ulozyl Tadeusz Oksza-Orzechowski. Т. 1-2 (Lwow: Gubrynowicz i Szmidt, 1876) (Дневник путешествия по Крыму в 1825).

26)  Julian Klaczko, «La Crimee poetique», Revue Contamporaine, 1862-1863.

27)  Julian Klaczko, «Polwysep Krymski w poezji». W: Julian Klaczko. Szkice i rozprawy literackie (Warszawa, 1904).

28)  Lucjusz Komarnicki. Historia literatury polskiej w. XIX  do 1830. Z wypisami. Ksiazka dla mlodziezy szkolnej i samoukow. Cz. 1-2 (Warszawa <1917>).

29)  Franciszek Konarski, «Recenzje i sprawozdania <H. Biegeleisen, Sonet A. Mickiewicza>», Pamietnik Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza. Т. II  (Lwow, 1888), str. 306- 308.

30)  Gabriel Korbut. Literatura polska od poczatkow do wojny swiatowej. Т. 3 (Warszawa, 1930).

31)  Aleksander Puszkin. Eugeniusz Oniegin. Romans wierszem. Tlumaczenie Leo Belmonta. Wydanie krytyczne opracowal Waclaw Lednicki (Krakow, 1925). Biblioteka Narodowa II, 35.

32)  Venceslas Lednicki. Pouchkine et la Pologne. A propos de la trilogie antipolonaise de Pouchkine (Paris: Libraire E. Leroux, 1928).

33)  Venceslas Lednicki, «Mickiewicz en Russie», Revue de l’Universite de Bruxelles, 1929, nr 3 (fevrier-mars-avril).

34)  Waclaw Lednicki. Droga do Rosji (Warszawa: Prasa Polska, 1932).

35)  Aleksander Puszkin. Jezdziec miedziany. Opowiesc petersburska. Przeklad Juliana Tuwima. Studium Waclawa Lednickiego (Warszawa: Biblioteka Polska, <1932>).

36)  Wladyslaw Mickiewicz. Zywot Adama Mickiewicza. Podlug zebranych przez siebie materialow oraz z wlasnych wspomnien. Wyd. 2 poprawione i uzupelnione. T. 1, 2 (Poznan, 1929- 1931).

37)  M<aurycy> M<ochnacki>, «O „Sonetach” Adama Mickiewicza», Gazeta Polska, 1827, nr 80 (21.03), nr 82 (23.03).

38)  Andrzej Niemojewski, «Geneza sonetow Mickiewicza», Mysl Niepodlegla, 1908, nr 81.

39)  Pojata <Konstancja Skirmunt>, «Szkice z Krymu», Tygodnik Ilustrowany, 1871, nr 195 (23.09) – 203 (18.11).

40)  Franciszek Prochnicki, «Adama Mickiewicza XV Sonet Krymski». Dla Stryja. Pismo zbiorowe (Lwow, 1886).

41)  Ludwik Radlinski. Wyrazy obce w «Sonetach Krymskich» Mickiewicza (Warszawa, 1887).

42)  Edward Rulikowski, «Mickiewicz w podrozy do Odessy», Ksiega pamiatkowa na uczczenie setnej rocznicy urodzin Adama Mickiewicza (1798-1898). Т. 2 (Warszawa, 1898).

43)  Stanislaw Marek Rzetkowski, «Miejscowosci w Sonetach krymskich», Tygodnik Ilustrowany, 1870, nr 119 (28.03), str. 172; nr 120 (4.04), str. 183-186. Rysunki E. Andriolli podlug szkicow J. Bilinskiego.

44)  Teodozy S<ierocinski>, «Uwagi o sonecie w ogolnosci z zalaczonym krytycznym rozbiorem „Sonetow” Adama Mickiewicza», Dziennik Warszawski, 1827, t. IX, nr 26.

45)  Janina Stankiewiczowna, «Sonety Krymskie w poezji, muzyce i plastyce», Wedrowiec. 1901.

46)  Antoni Sygietynski, «Sladami Mickiewicza», Kurier Warszawski. 1897, nr 224, 237, 247-248, 294, 297, 299, 302, 321, 327-328.

47)  Jozef Tretiak, «Stosunki i piesni milosne Mickiewicza w Odessie», w: J. Tretiak. Szkice literackie. Seria pierwsza (Krakow, 1896). Pierwodruk: Przewodnik Naukowy i Literacki, 1887, t. 1/2, str. 10-22, 109-125, 202-217. 

48)  Jozef Tretiak. Mickiewicz i Puszkin. Studia i szkice (Warszawa, 1906).

49)  Gerard Uzieblo, «Kilka slow o orientalizmie Adama Mickiewicza», Ateneum, 1889, t. IV.

50)  Stanislaw Windakiewicz, «“Sonety Krymskie”. Studium», Kraj, 1896, nr 44-47 i Przeglad Polski, 1896, t. IV (i nadbitka).

51)  Stanislaw Witkowski, «Do genezy slynnej przenosni „Sonetow krymskich” i „Farysa”», Przeglad Humanistyczny, 1925, z. 1, str. 32-33.

52)  Henryk Zyczynski. Adam Mickiewicz. 1. Mlodosc (Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 1936).

КРЫМСКИЕ СОНЕТЫ

Товарищам крымского путешествия.

Автор

Wer den Dichter will verstehen,

Muss in Dichter’s Lande gehen.

GoetheimChuldNameh8

1. АККЕРМАНСКИЕ СТЕПИ

Выплываю в пространства суши-океана. Кренясь, повозка в зелень, как ладья, уходит; В волнах лугов шумящих, в цветов половодьи, Коралловые мысы миную бурьяна. Уж смерклось, ни дороги в степи, ни кургана; Звезд ладьи путеводных ищу в неба своде; Вдали облако ль рдеет? денница ль восходит? То Днестр блестит, то лампа взошла Аккермана. Стой! – как тихо! – Я слышу, стая пролетает Журавлей, а их сокол оком не проникнет; Я слышу, где былинкой мотылек качает, Где уж скользкою грудью к растению никнет. В такой тиши вниманье так слух напрягает, Что зов с Литвы б услышал. – В путь! никто не кликнет.
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату