Каго шчаслівая галушка азначала.

Іначай на другім канцы стала гулялі.

Там раптам Сокала староннікі паўсталі

І на прыхільнікаў куртатага усселі.

Вялікай стала спрэчка, дык ужо не елі,

А стоячы пілі; паток слоў звонка ліўся,

А Рэент найстрашней цецеравіўся,

І не было канца ўжо тому такаванню

І рук яго нястомнаму практыкаванню.

(Даўней быў адвакатам Рэент, пан Балеста,

І меў мянушку прапаведніка за жэсты.)

Дык зразу, падагнуўшы рук абедзвюх локці

І вострыя наставіўшы на пальцах ногці,

Ён двух хартоў прысутным вобразна паказваў

І так заканчваў: 'Вычха! мы пусцілі разам

Сабак, як быццам зразу два куркі рванулі

І з двух ствалоў адначасова саданулі.

Пайшлі! А заяц - скок! І полем паімчаўся.

Сабакі вось! (гаворачы, перамяшчаўся

З рукамі ўздоўж стала, малюючы пагоню).

Сабакі - вось! ад лесу мо ўжо з гоні.

Тут Сокал - смык! Сабака добры, ды гарачы,

На палец вырваўся, не болып, я гэта бачыў

I ведаў, што дасць маху. Заяц справу знае,

Мастак! У поле рве, а псарня ж, брат, дурная!-

Уся - за ім! Ён гэта ўбачыў ды - пстрык! жвава

У правы бок, сабакі - ўслед за ім управа,

Дык ён улева раптам як махне два сусы!

Пакуль сабакі ўлева, ён - у лес, а Кусы

Мой - цап!!!' На стол далей пан Рэент нахіляўся

І пальцамі ў другі яго канец перамяшчаўся,

І 'цап!' раўнуў Тадэвушу над самым вухам.

Ад гэтакага выбуху міжвольным зрухам

Тадэвуш і суседка пасярод размовы

Падскочылі, рвануўшы ўраз свае галовы

У два бакі, нібы вяршаліны двух хвояў

Пад націскам вятроў, і з-пад стала абое

Рванулі рукі, што ляжалі ўжо бок з бокам,

А твары чырванню набеглі ў момант вока.

Тадэвуш, каб збянтэжаным не паказацца,

Прамовіў: 'Праўда, пане Рэент, мне, прызнацца,

Ваш Кусы спадабаўся, а калі ён хопкі...'

'Ці хопкі?- крыкнуў Рэент,- Гэтакі таропкі

Сабака ды каб быў не хопкі!' Дык нанова

Яму прыхільнае Тадэвуш мовіў слова

І шкадаваў, што бачыў гончага выпадкам

І часу мала меў, каб ацаніць парадкам.

Тут задрыжэў Асэсар, выпусціў кілішак

І ўбіў зрок у Тадэвуша, як базылішак.

Асэсар менш крыклівы, не такі рухавы

І шмат драбнейшае за Рэента паставы,

Быў страшны на шляхоцкіх зборышчах, бывала.

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату