Фаўст

Мефістофель

Куды ж ляцець? Якога ляду
Мяняць мне Брокен на Эладу?

Гамункул

Паўночны захад, мілы сатана,
Табе прыстанішчам служыў здаўна.
Ляцім на ўсход паўднёвы!
                                      Праз дубровы
Цячэ Пеней там у цяснінах скал,
Туды, дзе высіцца заўсёды новы
Сярод раўніны велічны Фарсал.

Мефістофель

Ляцім! Але не трэба мне прамоў
Пра барацьбу тыранаў і рабоў.
Нуда бярэ ад той неразбярыхі:
Спрачаюцца, не знаюць, што інтрыгі
І свары ў стойбішча людзей
Уносіць падбухторшчык Асмадзей.
На словах — за свабоду барацьба,
А ў сутнасці — лупцуе раб раба.

Гамункул

Пакінь людзей!
                      У барацьбе няспыннай
Малы хлапчук становіцца мужчынай.
А ў нас свае турботы і трывогі —
Хутчэй паставіць доктара на ногі.
Калі ты маеш сродак — дай, а не,
Дык даручы лячэнне мне.

Мефістофель

Каб то на Брокене, клубок я гэты
Разблытаў бы. А тут паганец-грэк,
Варожы духам, вольнасцю сагрэты,
Такі салодкі тут, панадны грэх,
А мы, па сутнасці,— аскеты.
Дык што рабіць?

Гамункул

                        Здаецца мне,
Не лішне будзе зуху-сатане
Да фесалійскіх ведзьм пазаляцацца.

Мефістофель (пажадліва)

А што? Даўно хацеў да іх дабрацца —
Такіх вось прыгажух — ды мне!
Хоць я не надта каб ахвочы
Ў амуры бавіцца штоночы,
Ды як жа чорт не рызыкне
Дзеля знаёмства, для спадобы,
Як той казаў, для першай пробы…

Гамункул

Тады здымай свой плашч з плячэй
І ахіні ім Фаўста! І хутчэй
Ляцімце ў элінскі вясёлы край!
Я буду вам свяціць!

Вагнер (спалохана)

                            А я?

Гамункул

                                 А ты бывай!
Твары, даследуй, вывучай пачаткі,
Накладвай на пергаменты пячаткі,
Абдумай Як, абдумай Што як след,