Фаўст

Хачу пагутарыць з табою я.
Займі на троне месца ўладара,—
Займі і стань апораю маёй.

Фаўст

Спачатку на каленях, гаспадыня,
Дазволь падзякаваць табе! Руку
Тваю — рабу пацалаваць дазволь
І суправіцелем тваёй дзяржавы
Мяне прызнач; прымі ў адной асобе
Твайго прыхільніка, ахоўніка, слугу!

Алена

Дзівотаў розных многа бачу я.
Уражана! І хочацца спытацца,
Чаму прамова вернага слугі
Гучала так нязвыкла і так дзіўна?—
Да гука гук прыстройваўся суладна,
Сугучна слова клалася да слова,
Лагодна, трапна, песціла мой слых.

Фаўст

Калі ты нашу мову ўпадабала,
То з радасцю і нашу песню прымеш,
Здаволіш слых і розум наталіш.
Я вельмі рады. Лепш, аднак, калі
Табе я мовы ўрок практычна дам,
Бо слова складнае чаруе, вабіць.

Алена

Мне складнасці научыцца памажы.

Фаўст

Не цяжка, толькі б словы йшлі з душы.
Калі ад страсці ные сэрца наша,
Шукаем…

Алена

              …хто ўзаемнасцю адкажа.

Фаўст

Што будзе, што было — не бачыць дух,
Бо толькі ж у сучасным…

Алена

                                     …шчасце двух.

Фаўст

У ім цяпер жывём і ты, і я;
Зарукай лучнасці…

Алена

                           …рука мая!

Хор

Хто царыцу папракне,
Што зычліва так прымае
Ўладцу крэпасці яна!
Мы палонніцы —
І ўжо не ўпершыню,—
З часу пагібелі ганебнай
Іліёна; з пачатку нашых
Страшэнных бадзянняў па свеце.