Імператар
Такі ўжо ў гневе я ўтрапёны, Што растаптаў бы труп ягоны. Герольды (вярнуўшыся)
На змаганне выклік горды Быў бясплённы і пусты. Кпінамі сустрэлі орды, Гады рвалі жываты: «Ваш каролік, — нам са смехам Адказала гэта голь,— Ад раскошы з глузду з’ехаў, Толькі й звання, што кароль!» Фаўст
Што выклік супастатам не прыняты, На руку нам — наплачацца пракляты! Спрыяльны час. Аддай загад, І будзе біты дзёрзкі гад. Імператар
Мой обергенерал тут слова скажа! (Галоўнакамандуючаму.)
Выконвай доўг, камандуй, княжа! Галоўнакамандуючы
Увага! Правае крыло — у бой! Хай левы фланг праціўніка спасуе Перад напорам сілы маладой, Якая ворага з зямлёй здрасуе. Фаўст
Герою мужнаму дазволь тады Умацаваць сабой адважныя рады: Хай ён памножыць воінскую славу І знойдзе на мяцежнікаў управу. (Паказвае на правага.)
Даўбайла (выступаючы наперад)
Хто твар у твар прымае бой, Накрыецца нагамі той, Павернецца ж каторы тылам, Накорміцца зямлёй і пылам, А следам слаўныя жаўнеры Давершаць справу ў поўнай меры — І ворагі сплывуць крывёй І захлынуцца ў ёй… (Адыходзіць.)
Галоўнакамандуючы
Удар у цэнтры будзе нечаканы, Ён дасца штабу ворагаў у знакі, Іх стратэгічныя парушыць планы І папярэдзіць, пэўна, контратакі. Фаўст (паказваючы на сярэдняга)
І гэты паслужыць табе гатовы! Лаўкач! Ён на бягу сарве падковы! Хапайла (выступаючы наперад)
Адвагу царская дружына З рабункам спалучаць павінна. Хай стануць мэтаю куфры У самазванцавым шатры, Стаяць нядоўга будзе ён — Сам павяду я легіён.
