Агонь прытушаны і стравы водар свежы

Ды від сабак, што дагрызалі рэшткі ежы,

Мяняе думкі ўсіх, бярэ за сэрцы дзесьці,

Гнеў студзіць і распальвае патрэбу есці.

Нарадай стомленыя, доўгаю яздою,

'Гэй, есці!'-згоднай закрычалі грамадою.

А там зноў 'піць' пачуўся вокліч, і нарэшце

Крычаць два хоры: тыя - 'піць!' а тыя - 'есці!'

І голас рэхам рвецца, а куды даходзіць,

Аскому ў вуснах, голад нестрыманы родзіць.

На даны з кухні знак, забыта ўміг змаганне,

І армія ідзе на фуражыраванне.

У дзверы да Суддзі Гервазы рваўся ўпарты,

Ды мусіў адступіць, стрыманы графскай вартай.

А як адпомсціць зброяй стала немагчыма,

Успомніў пра нашэсця мэты і прычыны.

Як чалавек практычны, даў сабе заданне

Легальна і фармальна ўвесці ва ўладанне

Сягоння Графа. Вознага вакол шукае,

Ўканцы з дзіры якойсь яго вывалакае,

Схапіўшы за каўнер, і цягне ўміг на людзі.

Там, вастрыё Сцізорыка упёршы ў грудзі,

Гаворыць: 'Граф вас просіць, паважаны пане,

Зрабіць аб'яву - хай усім вядомым стане,

Што Графу пераходзіць замак, двор Сапліцы

І ўся зямля яго па ўсе яе граніцы,

Як ёсць, cum gais,boris et graniciebus

К metonibus, skultetis et omnibus rebus

Et guibusdam aliis. Так брашы, як знаеш,

Не прапускай нічога!' 'Пан жа розум маеш,

Пан Ключнік,- смела адазваўся ўжо Пратазы,-

Гатоў я выканаць усе бакоў наказы,

Аднак жа праўнай моцы мець не могуць акты,

Уночы вымушаны гвалтам - вось вам факты'.

'Што тут за гвалт?- прамовіў Ключнік.- Далікатна

Я вас прашу, калі ж вам цёмна і няздатна,

Дык я Сцізорыкам так красану вашэці,

Што свет, нібы ў сямі касцёлах, вам засвеціць!'

'Гервазанька,- прамовіў Возны,- што злавацца?

Я возны, і не мне у справах разбірацца,

Бо возны толькі абавязак свой спраўляе,

Калі дыктованае свету аб'яўляе.

Пасол законаў я, паслоў жа не караюць.

Чаму ж мяне тады пад вартаю трымаюць?

Я мігам акт спішу - ліхтарык прынясіце.

А зараз аб'яўляю: больш не гаманіце!'

I, каб лепш чутным быць, падняўся на бярвенні,

Што сохлі кучай каля саду ў зацяненні.

Узлез і знік, як бы яго ўміг вецер здзьмухнуў,

Пачулі толькі ўсе, як у капусту бухнуў,

Праз момант у каноплях бліснуў шапкай белай,

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату