Фаўст

Німфы

Прыкладзіце, сёстры, вушы
Да зямлі, да гулкай сушы:
Чую — удалечыні
Нехта мчыцца на кані
І ляціць парой начной
З нейкай важнай навіной.

Фаўст

То не мара!
Хірон жа гэта;
Ідзе гара
Да Магамета!
Імчыць скакун, як на турніры.
Магутны ён, адважны ён,
Славуты, мудры сын Філіры^{180}.
Спыніся ж! Памажы, Хірон!

Хірон

Чаго табе?

Фаўст

               Свой бег стрымай!

Хірон

Няма калі!

Фаўст

               Чакай, чакай!
Вазьмі з сабой.

Хірон

                На крыж сядай!
Куды ідзеш? Дамчу імкліва
Цябе праз рэчку да заліва.

Фаўст (сядаючы)

Мне ўсё адно. Удзячны я навек
Табе, вялікі чалавек,
Высакародны педагог,
Што ўзгадаваў для перамог
Герояў мужныя кагорты,—
Апеты ўжо твой подзвіг горды!

Хірон

Які настаўнік? Нават у Палады
Ужо ніхто не просіць больш парады,
Цяпер і вучань стаў другі,
Ён сам управіць Ментару мазгі.^{181}

Фаўст

Тады ўрачу, які адзін
Спазнаў сакрэты ўсіх раслін
І немач лечыць, моц дае,—
Вітанні выкажу свае!

Хірон

О, колісь быў я моцны духам,
Умеў залечваць раны сам,
Цяпер свой дар аддаў шаптухам,
Знахаркам розным і папам.

Фаўст