Фаўст

Эмпуза (Мефістофелю)

Табе сваячкаю карга:
Ў мяне ж асліная нага,
Ты з капытом — а ўжо ж такі
З табой, кумок, мы сваякі.

Мефістофель

Бадзяюся ў чужых краях,
А ўсюды ўсё ж радня мая.
Адно і ў Гарцы, і ў Эладзе —
Усюды з чортам чорт у ладзе.

Эмпуза

Ад вас, пляменнічак, не ўтою,
Што я люблю пераўтварацца:
Вось каб да вас падтасавацца,
Прыйшла з аслінай галавою.

Мефістофель

Гляджу, прыкінуўшы на вока,
Сваяцтва цэняць тут высока,—
Аднак, асліха, чорта з два
Твая мне трэба галава.

Ламіі

Ты плюнь! Ад гэтакай брыды
Чакай адно — чакай бяды!
Заўсёды ад Эмпузы мы
Бяжым, як людзі ад чумы.

Мефістофель

Якія твары ў вас і галасы —
Не бачыў я такой красы!
Вы дзевы сноў маіх і кроз,—
Але баюся я метамарфоз.

Ламіі

Ты паспрабуй! Лаві хвілінку!
Нас многа тут; бяры ў палон
Найпрыгажэйшую дзяўчынку!
Хоць сам — зусім не Апалон,
А ходзіш з форсам, сэрцаед,
Як знаўца дзевак і кабет…
Вось увайшоў у наша кола ён.
Цяпер мы скінем маскі, каб наш госць
Убачыў сам, хто з нас што ёсць.

Мефістофель

Вось гэту ясачку люблю я палка!

(Абдымае адну.)

О чорт! Худая, нібы палка.

(Хапае другую.)

А гэтая? — Старая кляча!

Ламіі

Які жаніх — такая ўдача!

Мефістофель

Маленькая — то ўжо мая!
Ды, бач, вільнулася змяя!
А мо да гэтых весялух
Пад’еду, як чапурны зух?