Зямная нэндза. Пусціце рукі, Пусціце сэрца, На волю думкі Ляцяць мае! Алена
Падумай, мілы, Каго ты кінеш, Чые ты сілы У смерць абрынеш? Мае загубіш, Яго, свае! Хор
І еднасць вашу Ён разаб’е! Алена і Фаўст
Страснасць запалу, Мілы наш сыне, Зведай памалу, Шал твой астыне Тут, на прыволлі Ціхіх далін. Эўфарыён
З вашае волі — Не выйдзе ваш сын. (Уецца паміж хорам, парываючы ўсіх да танца.)
На карагоды я Майстар і зух, — Толькі б мелодыя, Жвавасць і рух. Алена
Добра, сыночак, скачы, Танцам красунь вучы. Ты карагодзь, іграй. Фаўст
Не падабаецца, не — Гэты іх танец мне. Скончыцца лепш няхай! Эўфарыён і хор карагодзяць, танцуючы і спяваючы.
Хор
Ручкай рухаваю, Плаўнай і гнуткай, Ножкаю жваваю, Спрытнай і хуткай, Вабячы вока нам Станам дзіцячым, Пасмаю-локанам, Рухам гарачым, Зачаравала Гэта дзіця. Сэрца ўспалала Ад пачуцця! Паўза.
Эўфарыён
Вы ўсе, дзяўчаты, Як тыя лані, Хутчэй пад шаты, А я за вамі. Я — паляўнічы, Дзічына — вы!
