Мефістофель
Як той казаў, хоць лезь у шворку. Глядзіце! Вунь на тым пагорку Бушуе бітва, быццам шквал. Нялёгка ў гэтакай прыгодзе Тваёй, вялікі цар, пяхоце Абараніць той перавал. Імператар
Вось так мяне вы падманулі. Каварна ў пастку зацягнулі — Ратунку ўжо цяпер няма. Мефістофель
Прашу без панікі! Дарма! Канец заўжды бывае цяжкі. Цярпенне й хітрасць на вайне — Таксама козыр вельмі важкі. А ў нас з табой сяброў — гурма, Дык ты даверся ім і мне. Галоўнакамандуючы (уваходзячы)
Я сумняваўся і баяўся, Што з імі ты схаўрусаваўся, Прыняўшы помач мне назло. Цяпер я бачу слабасць вашу І не хачу расхлёбваць кашу — Я аддаю сваё жазло. Імператар
Схавай, бо можа і прыдацца, Калі ўсміхнецца шчасце зноў. (Да Мефістофеля.)
Не трэба мне цябе, дарадца, Тваіх не трэба груганоў. Не дам жазла на авантуры, Ты — ненадзейны чалавек. Рабі што хочаш, лезь са скуры — І так ужо мне дроў насек. (Ідзе ў шацёр з Галоўнакамандуючым.)
Мефістофель
Няхай цябе й твайго падпанка Хрышчоная бароніць палка, А мне з яе не лыка драць! Фаўст
Дык што ж рабіць? Мефістофель
Надзей не траць! Гэй, крумкачы! Без важданіны Ляціце шпарка да Ундзіны На возера за горны краж. Без бабскай хітраснай управы Тут будзе вынік нецікавы — Пара пускаць у ход міраж. Паўза.
Фаўст
Відаць, азёрнай маладзіцы Паспелі птахі пакланіцца, Бо ўжо струменіцца вада. Дзе быў сухі кустарнік ніцы, Раптоўна сталі біць крыніцы,— Ідзе на ворага бяда.
