Трон, багатае ўбранне.
Хапайла. Заграбуха.
Заграбуха
Мы першыя ўзялі шацёр. Хапайла
Ніхто нас бокам не адцёр. Заграбуха
Якія скарбішчы ляжаць! З чаго пачаць і чым канчаць! Хапайла
Паўнютка-поўна — зброя, крам! Што браць, не ведаю і сам! Заграбуха
На цвёрдым мы ў паходах спім, Дык я вазьму сабе кілім. Хапайла
Вось булава; калі абрушу, Адразу выб’ю ўпрочкі душу. Заграбуха
Вось тонкі шоўк, а вунь сает — Якраз што трэба для кабет. Хапайла (бярэ булаву)
З такою цацкай весялей! Агаламашыў — і далей! А баба аж дрыжыць уся Каля ашмоцця і рыззя. Дурніца, кінь пустыя рэчы, Лепш гэту скрынку ўскінь на плечы. З райтарскай платай: бляск манет — Табе не шоўк і не сает! Заграбуха
Ні з месца, цяжка, не па мне — Такі цяжар мяне сагне. Хапайла
Ану, прыгніся на хвілінку, Паддам табе я гэту скрынку. Заграбуха
Вой-вой! Здымі хутчэй, здымі ж, Скручу я карак, трэсне крыж. Скрынка падае і адчыняецца.
Хапайла
Ах золатка, ах залаціска! Грабі, пакуль нікога блізка. Заграбуха (прысеўшы на кукішкі)
