Брандэр
А мне з-пад каранца Шампанскага, іскрыстага вінца. Мефістофель свідруе; Фрош тым часам зрабіў з воску корак і заткнуў дзірку ў стале перад сабою.
Чужынца ў нас не вельмі просяць, Чужынец з нас вяроўкі ўе. Французаў добры немец не выносіць, А іх віно ў тры горлы п’е. Зібель (да Мефістофеля, які набліжаецца да яго)
А я, папраўдзе, не аматар квасу, Салодкага прыгублю, так і быць. Мефістофель (свідруе)
Такайскага? Альтмаер
Панове, ён з нас кпіць! — Дасціпны ўсякі жарт да часу! Мефістофель
Ай-яй! Ну што вы, што вы, без падману! Як можна нас судзіць так строга? Але прашу — што смачна пану? Альтмаер
Без лішніх выбараў — любога. Мефістофель (пасля таго як усе дзіркі прасвідраваны і заткнуты, з дзіўнымі рухамі)
Вінаград на лазе! Рогі на казе! Лазу прырода нам дала! Віно хай пырсне са стала! Глыбей глядзі ў прыроду! З’явіся, цуд, народу! Вымай затычкі — піць пара! Усе (вымаюць каранцы; заказанае кожным віно льецца ў чаркі)
Цудоўная крыніца! Рай! Ура! Мефістофель
Прашу не разліваць майго дабра! Сабутэльнікі п’юць зноў.
Усе (спяваюць)
Тут нам, як свінням, рай! — Што хочаш выбірай! Мефістофель (Фаўсту)
Як цешыцца, як бавіцца свабодны люд! Фаўст
Хадзем, хай банкетуюць самі.
