Фаўст

                       П’юць нектар салодкі,
Як пчолкі.

Марта

              Блізіцца да згоды.

Мефістофель

Каханне скрозь!
                       Такі закон прыроды!

Альтанка{62}

Убягае Маргарыта, хаваецца за дзвярыма, прыкладае палец да вуснаў і глядзіць у шчыліну.

Маргарыта

Ідзе!

Фаўст (уваходзячы)

       Ах, дражнішся! Чакай, злаўлю!

(Цалуе яе.)

Маргарыта (абдымае яго і вяртае пацалунак)

Каханы мой! Люблю! Люблю!

Стукае Мефістофель.

Фаўст (тупае нагой)

Хто там?

Мефістофель

            Твой друг!

Фаўст

                     Скаціна!

Мефістофель

                         Развітацца час!

Марта (уваходзячы)

Так, позна ўжо!

Фаўст

               Дазвольце мне правесці вас?

Маргарыта

А маці? Не, не трэба!

Фаўст

                    Цяжкі час расстання!
Бывайце ўсе!

Марта