Я на калені ўпаў з падзякаю да Бога.

У горад зараз жа мы коней павярнулі,

Як быццам так сабе, нібы навіны і не чулі,

Аж бачьш, што ўжо ўсе ландраты і гофраты

Ды камісары - зброд нямецкі франтаваты

Нам кланяецца нізка, ажно глянуць гадка,

І ўецца, як прусак, апараны вараткам.

Мы рукі паціраем, просім з прыніжэннем

Сказаць, што новага чутно, як справы ў Ене?

Іх страх узяў, што мы аб перамозе новай

Пачулі, дык крычаць: 'А хары гот! О-о вэй!'

Насы павесіўшы, ідуць дамоў, а там на ногі

Стаўляюць спешна ўсіх. ўраз усе дарогі

Кішаць народам. Немцы ўюцца, як мурашкі,

Паўзуць, вязуць вазы, нагружаныя цяжка,

А ля вазоў ідуць мужчыны і жанчыны

І валакуць куфэркі, чайнікі, пярыны,

Бягуць, як могуць. Мы збіраем зараз раду:

Па конях! Перабіць нямчыскам райтараду!

Давай ландратам і гофратам гладзіць скабы,

А гэрам афіцэрам абрываць гарцабы.

I генерал Дамброўскі ўраз быў ля Пазнані

З загадам кесара: ўзнімацца на паўстанне!

За тыдзень наш народ так высцебаў прусакаў,

Што й на лякарства не знайшоў бы небаракаў!

А каб і нам сягоння справу так паставіць

І маскалям у нас такую ж лазню справіць?

Што думаеш, Мацей? Калі ўжо з Банапартам

Масква ў нязгодзе, то не скончыцца тут жартам:

Герой у свеце першы, войска многа мае,

Скажы нам, Каралёк, тут мысль твая якая?'

Замоўк, і ўсе з Мацея ўжо не зводзяць вока,

А ён маўчаў, відаць, задумаўся глыбока

І толькі зрэдку штосьці мацаў каля боку,

Як бы хапаў за шаблю (з дня няволі краю

Ўжо шаблі не насіў, але свайго звычаю

Не кінуў: на ўспамін Масквы за бок хапаўся,

Нібы намацаць Розгу там ён спадзяваўся,

І дзеля гэтага празваны быў Забокам).

Узняўшы голаў, слухаў ён з прытухшьм зрокам

І доўгі час, супроць агульнага чакання,

Сядзеў схмурнелы, ўрэшце ўжо пасля маўчання

Усё ж загаварыў павольна і сурова,

З прыціскам вымаўляючы за словам слова:

'Ну ціха! Скуль жа вы навіну гэту бралі?

І дзе цяпер французы? Ці вайну пачалі?

Хто іх вядзе? Куды ідуць? Якой дарогай?

Пяхоты колькі? Конніцы? Гармат ці многа?

Кажыце зараз, што адкуль вядомым стала?'

А грамада глядзела вокал і маўчала.

'Я раджу пачакаць прыезду бернардына,-

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату