Тады вайна няўхільная паміж царамі.
Дык, калі так, тады падумайце ж вы самі,
Ці ж нам цішком сядзець? Вялікага вялікі
Хай б'е, малы малога - вось і ўсе тут крыкі.
Згары і знізу: гэты гэтага, той тога.
Як сеч пачнём, тады ачысціцца дарога
І шчасце ў Рэч Пасполітую завітае,
Няпраўда?' 'Праўда!- крыкнулі.-Як з нот чытае!'
'Крапіць!- Хрысціцель крыкнуў.- Справа залатая!'
'А я галіць гатоў!'- тут Брытвачка азваўся.
'Змірыцца толькі трэба,- Конаўка ўмяшаўся,-
Адносна выбару маршалка-ваяводы'.
Тут Бухман перабіў: 'Дурны шукае згоды!
Дыскусіі для справаў не прыносяць шкоды.
Прашу маўчаць! На гэтым справа скарыстае!
Па-новаму яе пан Ключнік асвятляе!'
'А як жа,- мовіў Ключнік,- не патрэбны крыкі.
Аб важньгх справах думае няхай вялікі.
Ёсць цар, а будзе зноў кароль, сенат з пасламі,
Дык справы важныя, вы ведаеце самі,
Рашаюцца ў Варшаве, а не у Дабрыне,
І акты пішуцца па гэтай жа прычыне
На пергаменце, а не крэйдай на цагліне.
Не нам жа акты тут складаць. Пісцоў мы маем
Каронных і Літоўскіх, дык старым звычаем,
Мой доўг - Сцізорыкам змагацца!' 'I Крапілам
Махаць',- дадаў Крапіцель. 'I выколваць Шылам!'-
Шыдэлка Бартак крыкнуў, выхапіўшы шпагу.
'З вас кожны,- мовіў Ключнік,- можа даць прысягу,
Што Робак гаварыў: пакуль спакойна ў свеце,
Падмесці трэба дом і выкінуць вон смецце.
А ведаеце вы, тым смеццем хто ў павеце?
Ці добра зразумелі? Хто забіў у здрадзе
Найлепшага з палякаў? Хто ўвесь час у звадзе
Гарэшкамі? Астаткі вырваць хто маніцца?
Хто рабаўнік? Ці ж трэба вам казаць?' 'Сапліца,-
Тут Конаўка сказаў.- Ён лотра!' 'I душыцель!'-
Падтакнуў Брьггва. 'Дык крапіць!'- гукнуў Хрысціцель.
'Павесіць!- крыкнуў Бухман.- А чаго вазіцца?'
'Гайда!- падняўся крык,- гайда граміць Сапліцу!'
А Прус прамовіць за Суддзю ўсё ж меў адвагу,
Пачаў крычаць у абурэнні за знявагу:
'Паны! Браты! ай! ай! пабойцеся ж вы Бога!
Пан Ключнік! Што вы? Не звіхнуўся пан нямнога?
Ці ж тут пра гэта мова? Калі хто меў брата
Нягодніка, дык што? Цяпер яму адплата?
Якраз па-хрысціянску! Графа тут каншахты.
Падумайце! Няўжо Суддзя благі для шляхты?
Няпраўда! Далібог! Вы гэта толькі самі
Супроць яго пайшлі; ён хоча зтоды з вамі,
