А ты ж мужчына! Вам яшчэ ў заслугу ставяць,
Калі вы маеце каханак дзесяць зразу'.
Тут стала плакаць: 'Кінуць здумаў? Так адразу?'
'Падумай, што сказаў бы свет аб чалавеку,-
Сказаў Тадэвуш,- пгго ў такім, як я вось, веку
Здаровы дома жыў, каханы і вясёлы,
Калі жанатыя кідаюць сем'і, сёлы
І прабіраюцца у войска праз граніцу.
Каб нават я й хацеў, дык не магу спыніцца:
Мне бацька перад смерцю загадаў ваенным
Аддацца справам. Той загад яго бяззменны,
Дык заўтра еду, я прыняў ужо рашэнне,
Дальбог, няма што думаць аб яго адмене'.
'Я не хачу быць перашкодай на дарозе
Тваёй да шчасця й славы,- мовіла ў знямозе.-
Ты стрэнешся з каханкай, можа, больш прыгожай,
Больш вартаю кахання, багацейшай, можа!
Ды толькі мне для ўцехі перад раставаннем
Скажы, што пачуццё тваё было каханнем,
Не жартам, ні распустай, што нявіннасць губіць.
Хачу пачуць яшчэ: мяне Тадэвуш любіць!
Хачу пачуць 'люблю' яшчэ хоць раз адзіны
І ў сэрцы захаваць шчаслівыя гадзіны.
Лягчэй прабачыць будзе, хоць цябе і страчу,
Ўсё ж будзе мне ўспамін...' ўздрыгвала ад плачу.
Тадэвуш, бачачы, што плача і галосіць
Жанчына і адно такой драбніцы просіць,
Узрушыўся, праняў яго і жаль, і літасць.
І каб праверыў зараз дум і сэрца скрытасць,
Дык, можа, і не мог бы даць сабе адказу,
Кахаў яе ці не. Дык і прамовіў зразу:
'Дальбог жа, Талімэна, каб я мёртвым стаўся,
Калі не праўда, што ў цябе я закахаўся.
З табой прабавілі мы час такі кароткі,
Ды быў ён гэткі мілы, гэтакі салодкі!
І доўга-доўга. Покуль сэрцу біцца.
Я пра цябе, дальбог жа, не змагу забыцца'.
Тут Талімэна скочыла яму на шыю:
'Я так і думала! Ты любіш, дык не скрыю,
Што без цябе я ўраз пакончыла б з сабою.
О, дарагі! Мы не расстанемся з табою!
Я сэрца аддала табе, аддам багацце,
Пайду з табой усюды, на'т у беднай хаце
З табой шчаслівай буду! ў пустыні дзікай
Мы створым рай любоўю нашаю вялікай!'
Тадэвуш вырваўся з яе абдымкаў сілай.
'Як што? куды?- спьггаў,- што ты нагаварыла?
Ты за салдатам думаеш услед цягацца?
Ці маеш розум?' 'Дык жа мы маглі б пабрацца' -
Сказала Талімэна. 'Не, ніколі! Што ты?-
Тадэвуш крыкнуў.- У мяне няма ахвоты
