А Войскі абыходзіў свой сервіз наўкола

І пазіраў на ўсіх з трыумфам і вясёла.

Дамброўскі Генрых выразіў сваё здзіўленне

І мовіў: 'Ці кітайскія мы бачым цені?

Ці мо Пінэты бесаў вам прыслаў на службу?

Ці ўсе ў Літве з сервізамі трымаюць дружбу

І гэтакім старым балююць абычаем?

Скажы мне, бо я ўсё жыццё правёў за краем'.

'О не,- прамовіў Войскі,- мой яснавяльможны

Пан генерал, тут не якісьці чар бязбожны!

А толькі памятка аб тых бяседах слаўных,

Якія у дамах бывалі старадаўніх,

Калі наш край яшчэ магутны быў, багаты!

А стравы ўсе вось з гэтай кнігі мною ўзяты.

Пытаеш, ці ў Літве звычай стары хаваем?

На жаль, сягоння новым сталі жыць звычаем.

Не раз крычыць паніч, што ён не церпіць збыткаў,

А скупіцца гасцей карміць, падаць напіткаў,

Венгерскага шкадуе, цешыцца шатанскім

Маскоўскім сфальшаваным нейкім там шампанскім,

А потым вечарам праграе столькі ў карты,

Што баль на сто пярсон сум гэтакіх не варты.

А нават (бо што маю, то скажу адкрыта,

І хай пан Падкаморы не глядзіць сярдзіта)

Калі задумаў за сервіз я гэты ўзяцца,

Дык на'т пан Падкаморы стаў з мяне смяяцца!

Казаў, што з гэтай старасвецкае махіны

Забаўка можа быць для дробнае дзяціны,

А гэтакіх гасцей яна напэўна знудзіць!

Суддзя і той казаў, што толькі ўсіх утрудзіць!

Аднак, на колькі бачу з вашага здзіўлення,

Сервіз мой быў прадметам нават захаплення.

Магчыма, што ўжо я ў мае старыя годы

Такіх гасцей прымаць не буду мець нагоды.

Пан генерал, відаць, толк ведае ў бяседзе,

Прашу ўзяць гэту кнігу - згодзіцца вам недзе,

Як будзеце прымаць манархаў, чэсці вартых,

А можа, нават і самога Банапарта.

Ды перш скажу, як кніга кухарскай навукі,

Вось гэта, трапіла дзівосна ў мае рукі'.

Тут раптам галасы знадворку загудзелі:

'Ура! Няхай жыве наш Пеўнік на касцеле!'

Таўпяцца ўсе, убачыць Мацька ўсе хацелі.

Суддзя насустрач госцю зразу паспяшае,

Вядзе к гасцям за руку, сесці запрашае

І кажа: 'Пан Мацей, нядобры мой суседзе,

Прыходзіш позна, ледзь не па абедзе'.

'Ем рана,- кажа Мацек,- я тут не для стравы,

А для таго, што мне здаўна было цікава

Пабачыць зблізку наша войска удалое.

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату