У супроцьлеглы саду бок глядзеў - управа.

Быў скрозь травой заросшы гай стары, радкавы.

Як па кілімах, ля бярозак беластвольных

Пад навессю шатреў зялёных і прывольных

Снавалі постаці. Нагадвалі іх рухі

То танцы дзіўныя, то нейкіх дзіўных духаў

Блуканне ў блясках месяца. Адны у чорных

І цесных вопратках, другія ў больш прасторных

І белых, быццам снег. Той з голай галавою,

Той пад брылём шырокім, тыя, бы чалмою,

Як светлым воблакам, галовы агарнулі

I, як камета хвост, канцы яе цягнулі.

У кожнага свой выгляд: з месца той не сходзіць,

Адно вачыма, долу спушчанымі, водзіць,

Той, гледзячы наперад, быццам сонны, крочыць,

Як па канаце, і нікуды ўжо не збочыць.

А ўсе згінаюцца к зямлі памалу, сонна,

Зусім, як быццам адбіваючы паклоны.

Калі ж адзін супроць другога раптам стане,

Маўчаць і разыходзяцца без прывітання.

Усе ў задуме, ўсе ва ўладзе летуценняў.

Граф думаў, што ён бачыць элізейскіх ценяў,

Што хоць не ведаюць зямных клапот і ліха,

Блукаюць сумныя павольна, моўчкі, ціха.

Ды хто пазнаў бы ў гэтых марах ледзь рухомых,

У тых людзях маўклівых, нам ужо вядомых

Гасцей, сяброў Суддзі? З шумлівага снядання

Пайшлі ўсе на ўрачыстае грыбоў збіранне.

Як людзі з розумам, што ўмеюць карыстацца

І рухамі, і мовай, каб дапасавацца

Да кожнага выпадку, месца і звычаю,

Яны прад тым, як рушыць за Суддзём да гаю,

Від новы прынялі і вопраткі другія:

Плашчы кужэльныя, шырокія, даўгія

Панацягалі зверху на свае кунтушы,

Брылі-капялюшы насунулі на вушы,

Дык і бялелі, быццам тыя ў чысцы душы.

І моладзь перапранена, 'проч Талімэны

І тых-сіх моднікаў французскіх.

Гэтай сцэны

Не ўцяміў Граф, не знаў вясковага звычаю,

Дык здзіўлены надзвычай падбягаў да гаю.

Грыбы ўрадзілі. Хлопцаў просяць пакланіцца,

У песнях слаўныя, румяныя лісіцы -

Дзявоцтва сімвал, бо іх чэрві не з'ядаюць

I, дзіўна, насякомыя не абсядаюць.

Паненкі дык баравіка ўсё выглядалі,

Якога песні ў нас палкоўнікам назвалі.

А ўсе рыжка шукаюць; ён хоць і сціплейшы,

І менш у песнях слаўны, але найсмачнейшы

Ці солены, ці свежы, у любую пору.

А Войскі дык збірае толькі мухаморы.

І іншыя грыбы, пакінутыя ў браку

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату