І песняў чыстым і прыгожым выкананнем.

Хоць і габрэй, валодаў добра польскай мовай,

Любіў парадаваць народнай песняй новай,

Прывозіў з занямонскай кожнае выправы

Прыпеўкі з Галіча, мазуркі з-пад Варшавы.

І чутка ёсць, ці цалкам пэўная, не знаю,

Што першы ён прывёз да нас з чужога краю

І першы распаўсюдзіў у ва ўсім павеце

Праслаўленую сёння песню ў цэлым свеце,

Якую першы раз дзесь на зямлі Аўзонаў

Зайгралі гучна трубы польскіх легіёнаў.

Музычны талент у Літве здаўна ў пашане,

Прыносіць славу ён, багацце і каханне.

Дык Янкель жыў заможна, але ў веку сталым

Павесіў на сцяне шматструнныя цымбалы,

Асеў з сям'ёю у карчме, заняўся шынкам,

Апроч таго быў у мястэчку падрабінкам.

Усюды і заўжды ён госцем быў жаданым:

Парадзіць мог у вьшадку якім складаным

І на віцінным гандлі збожжам добра знаўся,

І славай добрага паляка карыстаўся.

Старыя спрэчкі паміж карчмамі ўладзіў.

Абедзве арандуючы, трымаў ва ўладзе

Задзір і змусіў з воляю сваёй лічыцца

Усіх староннікаў Гарэшкі і Сапліцы.

Дык шанаваў старога карчмара і грозны

Гарэшкаўскі ключар і неспакойны Возны.

Пры ім спынялі, за даўнейшыя абразы,

Гервазы грозную руку, язык Пратазы.

Гервазага няма, падаўся на аблаву,

Бо ведаў, што на небяспечную забаву

Паехаў Граф, дык каб не стрэўся з небяспекай,

Рашыў яму служыць і радай, і апекай.

На пастаянньш месцы Ключніка ў святліцы,

На покуці сягоння бернардын садзіцца -

На гэта месца Янкель Робака падводзіць,

Відаць, яго шануе, бо, як можа, годзіць:

Як толькі заўважаў яго пустую чарку,

Адразу да манаха падклікаў шынкарку,

А тая падлівала ліпавага мёду.

Чуваць, калісьці мелі не адну нагоду

Сустрэцца дзесьці за кардонам. Ксёндз заходзіў

Не раз і ўночы у карчму і час праводзіў

На тайных гутарках. Сёй-той плёў пад сакрэтам

Пра кантрабанду, ды паклёп, відаць, быў гэта.

Ксёндз Робак гаварыў, а шляхта прыўставала,

З увагай слухала яго і акружала,

І сунула насы к манаскай табакерцы

Ды нюхала чаргой і чхала ўжо ад сэрца.

'Reverendissime,- сказаў ксяндзу Скалуба,-

Вось гэта дык табака! Дастае да чуба!

З тых дзён, як нос нашу (тут доўгі нос пагладзіў),

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату