Бывалі ў нас жывой гісторыяй краіны

Так, як шляхоцкія - гісторыяй павету.

Такія гутаркі таксама мелі мэту

Адзначыць, што брат-шляхціц - знаны і ў пашане,

А ён, глядзіш, з таго далікатнейшым стане.

Сягоння чалавека не пытай аб родзе:

Хто ён? Дзе жыў? Ці што рабіў? Па новай модзе,

Абы не шпег ды не ў рыззі, дык кожны прыме

Яго цяпер. Як той Веспазіян у Рыме,

Не нюхаў грошай, не пытаў аб іх крыніцы.

Вось так і родам перасталі ганарыцца:

Хто важны, на кім штэмпель, той у нас харошы.

Сяброў цяпер шануюць, як габрэі грошы'.

І тут Суддзя ўсіх змераў вокам па парадку,

Бо хоць заўсёды гаварыў разумна, гладка,

Ды ведаў, што у моладзі цярпення мала,

Дык мо знудзілася ўжо, слухаць перастала,

Але ўсе слухалі, маўчалі ўсе глыбока.

Тады ён Падкаморага спытаўся вокам,

А той маўчаў і не спяшаўся з пахвалою,

І толькі патакаў паважна галавою.

Такі дазвол працягваць прачытаўшы з твару,

Суддзя падліў віна гасцю, сваю ўзяў чару

І так прадоўжыў: 'Ветлівасць - рэч немалая,

Яно бо чалавеку зважыць дазваляе

Другіх людзей узрост, заслугі, род, асвету

І ўласную сваю цану пазнаць праз гэта.

Свайго цяжару мы датуль пазнаць не зможам,

Пакуль каго супроць на шалі не паложым.

Але з увагай асаблівай і няспыннай

Пра ветлівасць к жанчынам моладзь дбаць павінна,

Тым больш, калі дом знатны і фартуны дбаласць

Ўпрыгожвае краса прыродная і ўдаласць.

Адтуль шлях да афектаў, а далей, не скрыю,-

Саюз дамоў. Так колісь думалі старыя.

Дык вось...' Тут пан Суддзя насунуў грозна бровы

І кінуў на Тадэвуша пагляд суровы,

Відаць, што падыходзіў к вывадам прамовы.

Ды ў табакерку залатую Падкаморы

Пастукаў і сказаў: 'Даўней было шмат горай!

Цяпер ці мода ўсіх вядзе другой дарогай,

Ці моладзь лепшая,- менш прыкладу благога.

Вось я успомніў зараз з гэтае нагоды

Эпоху панавання ў нас французскай моды,

Калі панічыкаў разбэшчаная зграя

Ўварвалася з чужыны к нам, накшталт нагаяў,

І ганіць пачала законы, веру ў Бога

І вопратку - усё да самага малога.

Аж жаль было глядзець на гэтых неданоскаў,

Што гаварылі ў нос, а то й зусім бязносых.

Ад іх пайшлі ў народ брашуры і газеты

Вы читаете Пан Тадэвуш
Добавить отзыв
ВСЕ ОТЗЫВЫ О КНИГЕ В ИЗБРАННОЕ

0

Вы можете отметить интересные вам фрагменты текста, которые будут доступны по уникальной ссылке в адресной строке браузера.

Отметить Добавить цитату