'Zabij Zmiazdz Zetrzyj Na Proch. Najbardziej Smiercionosne Klatwy', kiedy jego wzrok przykula polyskujaca zlotem ksiazka kilka rzedow wyzej. Zmarszczyl brwi, stanal na palcach i siegnal po nia. Zdjal ja z polki i spojrzal na wyblakla juz i nadgryziona zebem czasu okladke. Ksiazka wygladala na bardzo stara, ale nadal mozna bylo odczytac tytul:
'Kontrola Umyslu - Wrota Ku Wladzy'
Jego serce zabilo mocniej. Otworzyl gruby tom i spojrzal na spis tresci. Jego wzrok przyciagnal napisany niepozorna czcionka tytul rozdzialu piatego:
'Legilimens Evocis'
To bylo to. Mial w rekach cos, co mogloby mu pomoc znacznie bardziej niz jakiekolwiek klatwy, ktore latwo moglyby zostac odparte. Do dzis pamietal slowa Tonks. Do dzis pamietal strach, ktory odczuwal, kiedy wyobrazil sobie, co mozna zrobic za pomoca tego zaklecia.
Wpatrujac sie w ksiege jak zahipnotyzowany, cofnal sie pod przeciwlegla sciane i osunal sie po niej, siadajac na podlodze. Szczelniej otulil sie peleryna i przyswiecajac sobie rozdzka, otworzyl wolumin na rozdziale pierwszym, dotyczacym historii i podstaw powstania wszelkich zaklec kontrolujacych umysly, lacznie z Imperiusem, Legilimens i cala masa innych pomniejszych, a nastepnie zaglebil sie w lekturze.
Nie mial pojecia, ile czasu minelo, zanim dotarl do rozdzialu piatego poswieconego najniebezpieczniejszemu zakleciu, jakie istnialo, oczywiscie poza Zakleciami Niewybaczalnymi. Wiedzial jedynie, ze kiedy zaczal czytac, czul sie tak, jakby do jego zoladka dostalo sie cos bardzo ruchliwego. Czytal i czytal, pochlaniajac kazde slowo niczym spragniony, ktoremu na jezyk opadaja krople najczystszej wody, a jego oczy rozszerzaly sie coraz bardziej.
Ten tylko potrafi sie temu zakleciu przeciwstawic, kto opanowal sztuke dysponowania nim przeciwko innym. Jeno 'przeciwstawic' jest ogromnym niedopowiedzeniem. Wiedza nad zakleciem daje nieznaczne szanse na to, by ofiara nie dopuscila do zupelnego zbeszczeszczania swego umyslu. Jednakoz calkowite przeciwstawienie sie temu zakleciu jest niemozliwe i niemozliwym bedzie po wsze czasy.
To wcale nie brzmialo optymistycznie.. Co prawda Tonks wspominala juz, ze nie da sie odeprzec tego zaklecia, ale mial nadzieje, ze istnieje chocby cien szansy...
Opanowanie tego zaklecia jest trudniejsze nawet nizli rzucenie przez osobe o najczystszej duszy zaklecia zabijajacego i czesto poza zasiegiem zwyklych czarodziejow oraz czarownic. Pierwszym znanym sposobem na pokonanie barier umyslu i nie zagubienie sie w ich wichurze jest bardzo mocne pragnienie, by dowiedziec sie tego, czego rzucajacy dowiedziec sie chce. Musi jednak pragnac tego nad swe zycie. Drugim sposobem jest calkowite opanowanie wlasnego umyslu, doprowadzenie go do stanu, w ktorym nawet Imperius nie bedzie mogl mu zagrozic, jednakoz niewiele osob na ziemi potrafi tego dokonac. Podporzadkowanie wlasnego umyslu jest rzecza najciezsza, tak jak kontrola nad kazda emocja, kazdym zmyslem i umiejetnosc zmniejszenia tej kontroli w odpowiednich momentach.
Harry zamyslil sie. Czyli z tego wynikalo, ze albo jestes swietnym, ba, doskonalym oklumenta, albo tak bardzo chcesz dowiedziec sie prawdy, ze oddalbys za to nawet wlasne zycie. Oczywiscie mial nadzieje, ze tylko metaforycznie. Po prostu musi chyba chciec tego tak bardzo, jak... jak... jak bardzo chcial zabic Voldemorta.
Inna, rownie wazka cecha Legilimens Evocis, jest kontrola nad wlasnymi myslami i wspomnieniami, gdyz zaklecie owo nie sluzy tylko li do wykorzystywania go na innych. Taka sama sposobnoscia, z jaka mozna przywolac z umyslu ofiary wszelkie wspomnienia i mysli na dany temat, mozna rowniez poslugiwac sie wlasnymi wspomnieniami oraz, co wydaje sie niemozliwe, myslami. Mozna wydobyc wszystkie swe mysli oraz ukryc je w myslodsiewni. Nie beda to jednak te same srebrne wstegi, w ktore oblekaja sie wspomnienia - wstegi mysli maja zlota barwe, nawet jesli wraz z nimi wysnuje sie z glowy takze wspomnienia.
Harry zamrugal. Zloto. Zlote wstegi w myslodsiewni. W myslodsiewni znajdujacej sie w tajnym laboratorium Snape'a. To byly jego mysli i wspomnienia, usuniete z glowy za pomoca Legilimens
